Gender

Man en paard

Het heeft niet lang geduurd voor het publieke debat over de gebeurtenissen in Duitsland ontaardde in het proces van de islam in onze samenleving. Zodra bekend werd dat de daders van de aanrandingen in Keulen vermoedelijk Syrische vluchtelingen zijn, verschoof de aandacht al snel van geweld tegen vrouwen naar asiel, migratie, islam en de multiculturele samenleving.

Over de motieven van de daders werd hevig gespeculeerd. Menig commentator schreef het seksuele geweld en het misogyne gedrag toe aan de religieuze en etnisch-culturele achtergrond van de daders. Voorlopig blijven alle analyses echter voorbarig. Op het moment van dit schrijven zijn de daders nog niet gevat. We kunnen dus nog niet met zekerheid zeggen wie er achter de aanvallen zit, laat staan dat we de etniciteit of de motivering van de daders kennen.

Door meteen alle pijlen te richten op landgenoten met een Arabische achtergrond of asielzoekers, riskeer je hele bevolkingsgroepen te stigmatiseren. Erger nog, je vermindert hun bereidwilligheid om bepaalde problematieken in de eigen gemeenschap aan te pakken door ze steevast in een defensieve houding te dwingen.

Dat alles mag ons er uiteraard niet van weerhouden om in maatschappelijk relevante discussies man en paard te noemen. Een eerlijk intellectueel debat is nu eenmaal niet gebaat bij taboes en misplaatste politieke correctheid.

Als iemand bijvoorbeeld stelt dat er relatief meer geweld tegen vrouwen plaatsvindt in het Midden-Oosten dan in West-Europa, is dat geen discriminatoire uitspraak, maar een objectieve vaststelling. Er is nu eenmaal genoeg cijfermateriaal om die bewering te staven. Dat in schril contrast met de vele onzinnige uitspraken over moslims die de afgelopen dagen de revue zijn gepasseerd.

We kunnen alleen maatschappelijke vooruitgang boeken als we ons in dergelijke discussies wat minder beroepen op het buikgevoel en wat meer op de facts and figures. Want wie een beetje kan debatteren, kan elk argument ontkrachten of elke discussie laten ontsporen. Waardoor de kern van de zaak, geweld tegen vrouwen, naar de achtergrond verschoven wordt.

Met politieke correctheid of door misdaden te culturaliseren doe je niemand een plezier. Dat het Keulse stadsbestuur in eerste instantie dacht weg te komen met het verzwijgen van enkele elementen uit het onderzoek, is hemeltergend. Door de discussie over de aanvallen in Keulen te projecteren op alle moslims of landgenoten met een Arabische achtergrond, riskeren we belangrijke partners in de strijd tegen geweld op vrouwen te verliezen. Het word hoog tijd dat we stoppen naar bepaalde maatschappelijke fenomenen te kijken door een etnische bril. De enige groep die nu onze toorn verdient, zijn de laffe daders die zich op oudejaarsavond vergrepen aan weerloze vrouwen.

De Standaard Avond 8/01 –¬†http://www.standaard.be/cnt/dmf20160108_02056081